ایرانگردی

رینه

نمای شهر رینه زیر سایه قله دماوند با ابر های غلیظ

وقتی از جاده هراز به سمت شمال می‌رانید، جایی در میانه‌های راه، تابلویی کوچک شما را به سمتی فرا می‌خواند که گویی مرز میان زمین و آسمان است. شهر رینه در استان مازندران، نه فقط یک مقصد، که یک ایستگاه تجدید قواست. اینجا اکسیژن خالص است. جایی که وقتی صبح پنجره را باز می‌کنید، قله دماوند آنقدر نزدیک است که خیال می‌کنید اگر دست دراز کنید، برف‌ هایش را لمس خواهید کرد. رینه سومین شهر مرتفع ایران است. سرد. مغرور. و البته بسیار بخشنده با آن چشمه‌های آبگرمش.

چطور خودمان را به رینه برسانیم؟ (مسیرهای دسترسی)

سفر به رینه معمولاً از تهران یا آمل شروع می‌شود. اگر با ماشین شخصی از تهران حرکت می‌کنید، جاده هراز را در پیش بگیرید. حدود 110 کیلومتر که از تهران دور شدید، بعد از عبور از پلور و گذشتن از چند پیچ تند، تابلوی خروجی رینه را می‌بینید. جاده فرعی رینه کوهستانی و با شیب تند است. مواظب لنت ترمزهایتان باشید.

اگر ماشین ندارید؟ قصه کمی فرق می‌کند. باید سوار اتوبوس‌های آمل در ترمینال شرق (تهرانپارس) شوید. به راننده بگویید سر «پلور» یا خروجی رینه پیاده‌ تان کند. از آنجا معمولاً نیسان‌ها یا سواری‌ های گذری برای رساندن مسافران به داخل شهر حضور دارند. کرایه‌ها در سال 1405 نوسان دارد، اما برای این مسیر کوتاه حدود 150,000 تا 200,000 تومان روی هر نفر حساب کنید. سفر با قطار یا هواپیما مستقیم به رینه ممکن نیست؛ نزدیک‌ ترین فرودگاه و ایستگاه قطار در تهران یا ساری است که عملاً استفاده از آن‌ها برای رسیدن به رینه منطقی به نظر نمی‌رسد، مگر اینکه بخواهید کل شمال را دور بزنید.

حوضچه آبگرم سنتی در شهر رینه

جادوی آب‌های گوگردی؛ چرا رینه متفاوت است؟

بسیاری رینه را با آبگرم لاریجان اشتباه می‌گیرند. در واقع رینه و لاریجان به هم چسبیده‌اند. اینجا آبگرم‌ ها مثل هتل‌های مدرن سرعین نیستند. فضا سنتی‌تر، خصوصی‌تر و صادقانه‌تر است. خانه‌های محلی زیادی هستند که یک لوله مستقیم از چشمه آبگرم به داخل یک حوضچه کوچک در حیاط یا زیرزمین‌ شان کشیده‌اند.

بوی گوگرد؟ بله، شدید است. اما بعد از 10 دقیقه دیگر حسش نمی‌کنید. آب از دل زمین با دمای حدود 60 درجه سانتی‌گراد بیرون می‌زند. یک نکته عجیب که در سفر قبلی‌ام متوجه شدم: محلی‌ها می‌گفتند جمعه‌ها عصر بعضی از حمام‌های عمومی زودتر تخلیه می‌شوند تا برای شنبه رسوب‌زدایی شوند. دلیل علمی‌ اش را نفهمیدم، اما بهتر است برنامه حمام‌ تان را به غروب جمعه نیندازید.

لیست قیمت‌های احتمالی اقامت و خدمات (برآورد سال 1405)

نوع خدمات هزینه تقریبی (تومان) توضیحات کوتاه
سوئیت معمولی با حوضچه آبگرم 3,500,000 تا 5,000,000 مناسب برای 4 نفر – اقتصادی
ویلای دربست لوکس با دید دماوند 12,000,000 تا 20,000,000 رزرو از جاباما یا جاجیگاه
یک نوبت استفاده از حمام عمومی سنتی 250,000 زمان محدود (معمولاً 45 دقیقه)
یک کیلو عسل طبیعی آویشن 1,200,000 از مغازه‌های محلی راسته اصلی

مسیر کوهنوردی جبهه جنوبی دماوند از رینه

جاهای دیدنی رینه که نباید از دست داد

رینه فقط آبگرم نیست. اگر کمی اهل پیاده‌روی باشید، این شهر برایتان گنج‌ های زیادی دارد:

  • گوسفند سرا (مسجد صاحب‌الزمان): نقطه شروع صعود به جبهه جنوبی دماوند. حتی اگر کوهنورد حرفه‌ای نیستید، تا اینجا بروید تا ابهت کوه را از نزدیک ببینید. ارتفاع حدود 3000 متر است. هوا اینجا ناگهان سرد می‌شود.
  • دشت شقایق‌ های لار: اگر در اواخر بهار (خرداد ماه) به رینه بروید، دشت‌های اطراف غرق در گل‌های قرمز می‌شوند. منظره‌ای که انگار از توی کارت پستال بیرون آمده.
  • حمام تاریخی رینه: مربوط به دوره قواجر. معماری جالبی دارد که نشان می‌دهد مردم این منطقه از قرن‌ها پیش چطور با سرمای استخوان‌سوز کنار می‌آمدند.
  • امامزاده محمد طاهر: فضایی معنوی و آرام با معماری بومی که محلی‌ها ارادت زیادی به آن دارند.

شکم‌گردی در ارتفاع 2400 متری

در رینه انتظار رستوران‌های سلف‌سرویس و فست‌فودهای زنجیره‌ای نداشته باشید. لذت سفر به رینه به خوردن دیزی‌های سنگی در قهوه‌خانه‌های قدیمی است. گوشت گوسفندی که در دامنه‌های دماوند چرا کرده، طعم دیگری دارد.

یک بار در یکی از غذاخوری‌های کوچک نزدیک میدان اصلی، آش دوغی خوردم که هنوز مزه‌اش زیر زبانم است. سبزی‌های کوهی که داخلش ریخته بودند (مثل والک و سیرک) عطر تندی داشت که با سرمای بیرون کاملاً همخوانی داشت. راستی، نان محلی رینه را حتماً داغ بخرید. این نان‌ها ماندگاری کمی دارند و بعد از 5 ساعت سفت می‌شوند، پس به اندازه نیاز همان لحظه تهیه کنید.

سوغات رینه؛ از کندوهای دماوند

محصول اصلی اینجا عسل است. عسل گون و آویشن. کیفیت عسل رینه به دلیل پوشش گیاهی غنی دامنه‌های کوه بسیار بالاست. همچنین گیاهان دارویی خشک شده مثل گل‌پر، آویشن کوهی و چای کوهی در بسته‌بندی‌های ساده به فروش می‌رسند. این‌ها بهترین یادگاری‌هایی هستند که می‌توانید با خود به خانه ببرید. تیم دوراچی پیشنهاد می‌کند عسل را حتماً از فروشندگانی بخرید که خودشان کندو دارند و در حاشیه جاده مستقر هستند.

نکات حیاتی برای سفر به رینه

  1. لباس گرم: حتی اگر در مرداد ماه می‌روید، یک کاپشن سبک همراه داشته باشید. شب‌های رینه بی‌رحم است.
  2. رزرو اقامتگاه: در روزهای آخر هفته، ظرفیت رینه سریع پر می‌شود. پلتفرم‌های آنلاین مثل شب یا جاجیگاه گزینه‌های خوبی برای پیش‌بینی وضعیت هستند.
  3. تجهیزات خودرو: در زمستان بدون زنجیر چرخ حتی فکر رفتن به رینه را هم نکنید. جاده هراز در این منطقه بسیار برف‌گیر است.
  4. احترام به جامعه محلی: رینه بافت سنتی و مذهبی خاص خود را دارد. در پوشش و رفتار، به باورهای محلی‌ها احترام بگذاریم تا تجربه سفر برای هر دو طرف شیرین بماند.

برنامه پیشنهادی سفر 2 روزه (آخر هفته)

روز اول: صبح زود از تهران حرکت کنید. صبحانه را در سیاه بیشه یا پلور بخورید. قبل از ظهر به رینه برسید. یک سوئیت با حوضچه آبگرم بگیرید و بگذارید بدنتان در آب معدنی خیس بخورد. عصر به سمت گوسفندسرا بروید و غروب خورشید را روی دامنه دماوند تماشا کنید. شب را با خوردن یک چای کوهی داغ به پایان ببرید.

روز دوم: صبحانه را با پنیر محلی و عسل رینه میل کنید. سری به بازارچه محلی بزنید و سوغاتی بخرید. اگر فصل مناسب بود، به سمت دشت‌های اطراف بروید و کمی پیاده‌روی کنید. قبل از ترافیک عصر جاده هراز، به سمت خانه حرکت کنید. مسیر برگشت را آرام برانید؛ جاده همیشه شلوغ است.

سوالات متداول

آیا آبگرم‌های رینه برای کودکان مناسب است؟

بله، اما به دلیل دمای بالای آب و وجود املاح گوگردی، نباید کودکان را بیش از 10 تا 15 دقیقه در آب نگه داشت. حتماً بعد از آبگرم، آن‌ها را با آب معمولی دوش بگیرید.

بهترین فصل سفر به رینه چه زمانی است؟

برای استفاده از آبگرم، پاییز و زمستان عالی هستند چون تضاد دمای آب و هوا لذت‌بخش است. اما برای طبیعت‌گردی، اردیبهشت و خرداد بهترین زمان ممکن محسوب می‌شوند.

آیا در رینه پمپ بنزین وجود دارد؟

خیر، داخل خود شهر رینه پمپ بنزین نیست. نزدیک‌ترین جایگاه‌ها در جاده هراز (منطقه گزنک یا پلور) قرار دارند. قبل از بالا آمدن از جاده فرعی، باک خود را چک کنید.

آیا جاده رینه برای ماشین‌های هاچ‌بک یا ضعیف سخت است؟

جاده آسفالت است اما شیب‌های تندی دارد. اگر ماشینتان پر از مسافر و بار باشد، ممکن است در سربالایی‌ها فشار بیاید. با دنده سنگین حرکت کنید و نگران نباشید.

5/5 - (1 امتیاز)
علیزاده
نویسنده مطلب

علیزاده

عضو تحریریه دوراچی و نویسنده راهنماهای سفر و ایران‌گردی.

مشاهده نوشته‌های نویسنده

دیدگاهتان را بنویسید

اولین دیدگاه را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *