راهنمای سفر به بندرگز؛ از ساحل خزر تا جنگل های باقو | دوراچی

بندرگز اولین شهری است که وقتی از سمت مازندران وارد استان گلستان می شوید، به استقبال شما می آید. این شهر کوچک اما پرماجرا، برای من همیشه شبیه به یک کتاب قدیمی بوده که لبه های صفحاتش کمی زرد شده اما قصه هایش هنوز تازه است. اینجا خبری از هیاهوی وحشتناک ویلا سازی های غرب مازندران نیست. بندرگز هنوز خودش است. بوی ماهی شور، صدای قطار و رطوبتی که روی پوست می نشیند، هویت این شهر را می سازد. وقتی برای اولین بار روی اسکله قدیمی اش قدم زدم، حس کردم زمان متوقف شده است. شاید بندرگز برای کسانی که دنبال هتل های 7 ستاره هستند جای مناسبی نباشد، اما برای کسی که می خواهد لایه های واقعی زندگی در شمال را لمس کند، یک انتخاب بی نظیر است.

چطور خودمان را به بندرگز برسانیم؟ راه های رسیدن به غربی ترین نقطه گلستان

رسیدن به بندرگز اصلا کار سختی نیست. این شهر در فاصله 390 کیلومتری تهران قرار دارد. اگر با ماشین شخصی حرکت می کنید، جاده فیروزکوه بهترین و امن ترین گزینه است. بعد از گذشتن از قائمشهر، ساری و بهشهر، تابلوی ورودی استان گلستان را می بینید و بلافاصله بندرگز ظاهر می شود. حدود 5 تا 6 ساعت رانندگی در پیش دارید، البته اگر در ترافیک سوادکوه گیر نکنید.

اما اگر از من بپرسید، قطار بهترین راه است. ایستگاه راه آهن بندرگز یکی از قدیمی ترین ایستگاه های ایران است. سوار شدن به قطار تهران – گرگان و پیاده شدن در ایستگاه بندرگز، خودش یک سفر جداگانه است. عبور از پل ورسک و تونل های متعدد در دل البرز، خستگی را از تن آدم بیرون می کند. بلیط این قطار در سال 1405 حدود 450000 تومان است. از ایستگاه تا مرکز شهر هم فقط چند دقیقه پیاده راه است.

اتوبوس هم گزینه همیشگی است. اتوبوس های پایانه شرق تهران (تهرانپارس) هر روز به سمت گرگان حرکت می کنند و شما را سر جاده اصلی بندرگز پیاده می کنند. قیمت بلیط اتوبوس های وی آی پی در حال حاضر حدود 600000 تومان است. فرودگاه هم در شهر گرگان قرار دارد که حدود 45 کیلومتر با بندرگز فاصله دارد. اگر با هواپیما بیایید، باید از آنجا با تاکسی های خطی یا اسنپ که حدود 1500000 تومان هزینه دارد، به بندرگز بروید.

اسکله و ساحل؛ جایی که دریا کمی عقب نشینی کرده است

اسکله بندرگز مشهورترین جای شهر است. اما بگذارید رک بگویم، انتظار یک دریای پرخروش و موج های بلند را نداشته باشید. اینجا خلیج گرگان است. آب آرام و کم عمق است. در سال های اخیر آب دریا کمی عقب رفته و لجن زارهای ساحلی بیشتر شده اند، اما هنوز هم تماشای غروب از روی اسکله چوبی قدیمی لذت خاص خودش را دارد. دستفروش هایی که بلال کبابی یا آش رشته می فروشند، همیشه آنجا هستند. یک بار از یکی از آن ها پرسیدم چرا اسکله را تعمیر نمی کنند؟ گفت: «همین جوری اش قشنگ تر است، بوی قدیم می دهد.» راست می گفت. در کناره ساحل، بازارچه های کوچکی هست که وسایل پلاستیکی و حصیری می فروشند. قیمت ها نسبت به بازارهای توریستی شهرهایی مثل رامسر، خیلی منصفانه تر است.

جنگل باقو؛ وقتی درختان با شما حرف می زنند

اگر از ساحل دل بکنید و به سمت جنوب شهر، یعنی به سمت دامنه های البرز بروید، به جنگل باقو می رسید. اینجا همان جایی است که ریه هایتان از اکسیژن خالص پر می شود. جاده دسترسی به باقو آسفالت است اما در بعضی جاها دست اندازهای ریزی دارد که نباید با سرعت زیاد برانید. درختان بلند ممرز و انجیلی چنان سایه ای روی جاده انداخته اند که حتی در ظهرهای گرم تابستان هم هوا خنک است. در جنگل باقو، آلاچیق هایی برای پیک نیک ساخته شده است. من ترجیح می دهم کمی از جاده اصلی فاصله بگیرم و در سکوت جنگل قدم بزنم. صدای پرنده ها اینجا متفاوت است. انگار در یک سالن کنسرت طبیعی هستید. یادتان باشد زباله هایتان را حتما برگردانید، چون سطل های زباله جنگل معمولا زود پر می شوند و حیوانات آن ها را پخش می کنند.

ساختمان های تاریخی و میراثی که از روس ها مانده است

بندرگز زمانی یکی از مهم ترین قطب های تجاری شمال ایران بوده است. روس ها در این شهر نفوذ زیادی داشتند و ساختمان های گمرک و انبارهای قدیمی، یادگار آن دوران هستند. فانوس دریایی بندرگز که در زمان قاجار ساخته شده، یکی از دیدنی های خاص شهر است. البته انتظار یک فانوس دریایی خیلی بلند مثل فیلم ها را نداشته باشید، اما قدمت و معماری اش برای علاقمندان به تاریخ جذاب است. متاسفانه به خیلی از این بناها رسیدگی نمی شود. وقتی از کنار ساختمان قدیمی گمرک رد می شوید، می توانید ابهت سال های دور را لای آجرهای قرمز رنگش ببینید. نمی دانم چرا، اما حس غربتی در این ساختمان ها هست که آدم را به فکر فرو می برد.

غذاهای محلی بندرگز؛ شکم گردی در میان طعم های ترش و شور

غذا در بندرگز ترکیبی از آشپزی مازندرانی و ترکمنی است. اینجا باید حتما «چکدرمه» را امتحان کنید، هرچند که غذای اصلی ترکمن صحراست اما در بندرگز هم به بهترین شکل پخته می شود. اما غذای خاص تر، ماهی های خلیج است. «کولی» های سرخ شده با نارنج تازه بندرگز، طعمی دارد که هیچ وقت فراموش نمی کنید. یک بار در یک رستوران محلی، «آش ترشی» خوردم که داخلش پر از سبزی های جنگلی و حبوبات بود. واقعا تند و ترش بود، دقیقا همان چیزی که برای هوای بارانی شمال لازم است.

اگر به خانه های بومی بروید، شاید شانس خوردن «ماش پتی» را داشته باشید. یک نوع خورش که با ماش، اسفناج و کدو تنبل درست می شود و چاشنی اش رب انار خانگی است. نان های محلی بندرگز هم که دیگر گفتن ندارد. نان «کاک» که ترد و شیرین است، بهترین گزینه برای صبحانه در کنار پنیر لیقوان و چای شیرین است. برای پیدا کردن بهترین غذاها، دنبال رستوران های لوکس نگردید. همیشه جایی بروید که راننده کامیون ها یا محلی ها آنجا غذا می خورند. وب سایت دوراچی همیشه توصیه می کند که تجربیات محلی را جایگزین فضاهای توریستی کنید.

برآورد هزینه های سفر به بندرگز در سال 1405

بیایید کمی واقع بینانه به هزینه ها نگاه کنیم. با فرض اینکه دلار در سال 1405 حدود 200000 تومان باشد، قیمت ها در بندرگز نسبت به سایر شهرهای شمالی هنوز اقتصادی تر است. برای اقامت، شما چند گزینه دارید:

• اقامتگاه اقتصادی: خانه های محلی یا سوئیت های کوچک که در پلتفرم هایی مثل جاباما یا جاجیگاه پیدا می شوند. هزینه هر شب حدود 15000000 تا 20000000 ریال (1.5 تا 2 میلیون تومان) خواهد بود.
• اقامتگاه متوسط: ویلاهای نوسازتر یا هتل آپارتمان های مرکز شهر. هزینه هر شب بین 35000000 تا 50000000 ریال (3.5 تا 5 میلیون تومان).
• اقامتگاه لوکس: ویلاهای اختصاصی با استخر یا ویوی مستقیم به جنگل. هزینه هر شب می تواند تا 150000000 ریال (15 میلیون تومان) هم برسد.

هزینه یک وعده ناهار در یک رستوران خوب برای هر نفر حدود 800000 تومان و در یک تهیه غذای محلی حدود 450000 تومان خواهد بود. برای یک سفر 3 روزه دو نفره، با احتساب رفت و آمد و خورد و خوراک معمولی، باید حدود 40 تا 50 میلیون تومان کنار بگذارید.

برنامه سفر 3 روزه به پیشنهاد دوراچی

روز اول: صبح زود به بندرگز برسید. مستقیم به سمت ساحل بروید. صبحانه را در یکی از کافه های نزدیک اسکله بخورید. چند ساعتی را به پیاده روی روی اسکله و تماشای مرغان دریایی بگذرانید. ناهار را ماهی کباب بخورید و بعد از ظهر به دیدن فانوس دریایی و ساختمان گمرک بروید. شب را در شهر قدم بزنید و از بازارهای محلی خرید کنید.

روز دوم: این روز مخصوص طبیعت است. به سمت جنگل باقو بروید. وسایل پیکنیک همراه داشته باشید. اگر اهل پیاده روی سنگین هستید، می توانید مسیرهای پاکوب جنگلی را دنبال کنید. ناهار را در دل جنگل بخورید. عصر هنگام برگشت، سری به روستای «نوکنده» در مجاورت بندرگز بزنید که بافت روستایی بسیار زیبایی دارد.

روز سوم: صبح را به خرید سوغات اختصاص دهید. رب انار، ترشیجات خانگی و نان های محلی بخرید. سپس به سمت «چشمه قلقلی» بروید که در نزدیکی شهر قرار دارد و جای دنجی برای استراحت قبل از بازگشت است. ناهار را چکدرمه بخورید و با قطار عصر به سمت تهران یا مقصد خود حرکت کنید.

سوالات متداول مسافران بندرگز

سفر به بندرگز، سفر به آرامش است. اینجا خبری از پاساژهای مدرن و برندهای خارجی نیست. اینجا باید با مردم گپ بزنید، در کوچه پس کوچه های قدیمی راه بروید و اجازه دهید ریتم کند شهر، استرس های زندگی مدرن را از شما دور کند. بندرگز شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما اگر کمی صبور باشید، زیبایی هایش را یکی یکی به شما نشان می دهد. امیدوارم این راهنما در سایت دوراچی به شما کمک کند تا سفری متفاوت را تجربه کنید. مراقب طبیعت باشید و یادتان نرود که ما فقط مهمان این زمین هستیم.