راهنمای سفر به کردکوی؛ از جهان نما تا برج رادکان
وقتی از سمت جاده تهران به سمت شرق حرکت می کنید، بعد از گذشتن از گلوگاه و بندر گز، تابلوی ورودی شهری را می بینید که انگار بین کوه و جنگل محصور شده است. کردکوی، یکی از قدیمی ترین مناطق استان گلستان است که هنوز هم می توانید در بازارچه های محلی اش، لهجه غلیظ و شیرین مازنی را بشنوید. این شهر برای من همیشه یادآور مه غلیظی است که ناگهان از کوه پایین می آید و تمام خیابان ها را در بر می گیرد. اینجا خبری از شلوغی های کلافه کننده گرگان نیست. همه چیز آرام تر و کندتر پیش می رود. مردم عجله ای ندارند. حتی نانواهای محله های قدیمی هم ترجیح می دهند نیم ساعت دیرتر کرکره را بالا بکشند اما چای اول صبح شان را با آرامش بنوشند.
چطور خودمان را به این منطقه برسانیم؟
برای رسیدن به کردکوی چند راه پیش رو دارید. اگر از تهران حرکت می کنید، جاده فیروزکوه بهترین گزینه است. حدود 380 کیلومتر مسیر دارید که با سرعت معمولی و توقف برای ناهار در سوادکوه، حدود 6 ساعت زمان می برد. اگر رانندگی طولانی را دوست ندارید، اتوبوس های پایانه شرق هر روز به مقصد گرگان حرکت می کنند و شما می توانید در ورودی کردکوی پیاده شوید. بلیت این اتوبوس ها در سال 1405 حدود 750 هزار تومان قیمت دارد. راه دیگر، استفاده از قطار تهران به گرگان است. این مسیر ریلی یکی از زیباترین خطوط راه آهن ایران است که از دل جنگل های ورسک می گذرد. ایستگاه قطار بندر گز نزدیک ترین ایستگاه به کردکوی است. از آنجا با یک تاکسی خطی و پرداخت حدود 100 هزار تومان، بعد از 15 دقیقه در مرکز شهر هستید. پرواز به گرگان هم گزینه لوکسی است که حدود 1 ساعت زمان می برد و از فرودگاه گرگان تا کردکوی هم حدود 30 کیلومتر فاصله است که با تاکسی های اینترنتی حدود 400 هزار تومان هزینه خواهد داشت.
ارتفاعاتی که مه از سر و کولشان بالا می رود
اگر بخواهم فقط یک دلیل برای سفر به این منطقه بیاورم، آن منطقه حفاظت شده جهان نما است. جاده اش خاکی و کمی کلافه کننده است. حدود 2 ساعت باید در جاده ای مارپیچ برانید که در بعضی جاها عرضش به زور به 4 متر می رسد. اما وقتی به بالای کوه می رسید، تمام آن خستگی ها فراموش می شود. اینجا برق کشی شهری ندارد. مردم از پنل های خورشیدی یا موتور برق استفاده می کنند. شب ها آنقدر ستاره ها به شما نزدیک هستند که حس می کنید اگر دستتان را دراز کنید، یکی را می چینید. یک بار که آنجا بودم، پیرمردی که شیر تازه می فروخت گفت جمعه ها ظهر نان پیدا نمی شود چون نانوا به استراحت می رود؛ برای من که از دنیای همیشه در دسترس شهری می آمدم، این یک شوک کوچک بود. جهان نما جایی است که تلفن همراه به سختی آنتن می دهد، پس خودتان را برای یک بی خبری مطلق آماده کنید.
کمی آن طرف تر از جهان نما، برج رادکان قرار دارد. برجی آجری که بیش از 1000 سال قدمت دارد. معماری اش طوری است که حتی در شدیدترین زلزله ها هم تکان نخورده است. وقتی کنارش می ایستید، شکوه تاریخ را در میان سکوت کوهستان حس می کنید. هیچ راهنمای رسمی ای آنجا نیست، فقط شما هستید و دیوارهایی که با خط کوفی تزیین شده اند.
غذاهایی که فقط در مطبخ های کردکوی پیدا می شوند
کردکوی پایتخت نان های محلی و غذاهای گیاهی است. “جغله بنه” یکی از آن غذاهایی است که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد اما ترکیب پیاز داغ، تخم مرغ و دانه های کوچک بنه (پسته کوهی) طعمی می سازد که زیر زبانتان می ماند. در رستوران های مرکز شهر، حتما سراغ اکبرجوجه واقعی را نگیرید، بجای آن بپرسید کجا “ته چین کشمشی” یا “ترشه کباب” محلی دارند. قیمت یک وعده ناهار در یک رستوران متوسط در سال 1405 حدود 900 هزار تومان برای هر نفر خواهد بود. اما اگر می خواهید تجربه واقعی داشته باشید، یک نان محلی “کلاس” از نانوایی های بلوار اصلی بخرید. این نان ها ضخیم هستند و داخلشان سبزی های معطر کوهی دارند. یک عدد نان بزرگ حدود 60 هزار تومان قیمت دارد و واقعا یک وعده غذای کامل است.
چرتکه انداختن برای سفری که در پیش است
در مجله دوراچی، ما همیشه سعی می کنیم واقع بین باشیم. سفر به کردکوی می تواند خیلی ارزان یا خیلی گران تمام شود. همه چیز به انتخاب محل اقامت شما بستگی دارد. با فرض دلار 200 هزار تومانی در سال 1405، هزینه ها را برایتان لیست کرده ام:
| نوع اقامت (هر شب) | حدود قیمت (تومان) | توضیحات کوتاه |
|---|---|---|
| اقتصادی (اتاق روستایی/بومگردی) | 1,500,000 تا 3,000,000 | سرویس بهداشتی ممکن است مشترک باشد. گرمایش با بخاری هیزمی یا نفتی. |
| متوسط (آپارتمان در مرکز شهر) | 5,000,000 تا 8,000,000 | دسترسی راحت به مراکز خرید و نانوایی ها. امکانات کامل آشپزخانه. |
| لوکس (کلبه های درازنو یا هتل های خاص) | 10,000,000 به بالا | ویوی ابدی به جنگل، تراس های بزرگ و سیستم گرمایشی مدرن. |
| هزینه سوخت و استهلاک (سفر با خودرو شخصی) | 4,000,000 | برای یک سفر 3 روزه از مبدا تهران. |
برنامه پیشنهادی 3 روزه برای کشف کردکوی
روز اول: صبح زود به کردکوی برسید. مستقیم به سمت پارک جنگلی امام رضا بروید. این پارک در انتهای خیابان جنگل واقع شده است. برخلاف بقیه پارک های جنگلی شمال، اینجا هنوز درخت های انجیلی تنومندی دارد که در پاییز هفت رنگ می شوند. ناهار را در یکی از آلاچیق های ابتدای جاده بخورید و بعد از ظهر سری به بازار روز شهر بزنید. اگر خوش شانس باشید، می توانید تربچه های نقلی و سبزی های تازه ای پیدا کنید که پیرزن های روستایی از باغچه هایشان آورده اند.
روز دوم: این روز مخصوص ماجراجویی است. اگر ماشین شاسی بلند ندارید، در شهر یک جیپ کرایه کنید (هزینه کرایه روزانه در سال 1405 حدود 6 میلیون تومان). به سمت ارتفاعات درازنو و سپس جهان نما بروید. در مسیر از کنار آبشار شاداب نره عبور می کنید. پیاده روی تا پای آبشار حدود 40 دقیقه زمان می برد و مسیرش کمی لیز است. شب را حتما در یکی از کلبه های جهان نما بمانید. سکوت آنجا آنقدر عمیق است که صدای پلک زدن خودتان را هم می شنوید. البته این یک اغراق نیست، واقعا در نبود صدای ماشین ها، گوش هایتان به صداهای جدیدی عادت می کنند.
روز سوم: بعد از خوردن صبحانه ای شامل پنیر محلی و سرشیر، به سمت برج رادکان حرکت کنید. مسیر برگستان را از جاده قدیم انتخاب کنید تا منظره دشت های پایین دست را ببینید. قبل از ترک شهر، حتما سوغاتی بخرید. نان قندی های کردکوی که به “حلوا گری” معروف هستند، بهترین گزینه برای هدیه دادن هستند. ماندگاری بالایی دارند و با چای به شدت می چسبند.
نکات ریزی که هیچ جا به شما نمی گویند
- هوا در کردکوی غیرقابل پیش بینی است. حتی در مرداد ماه هم یک سویشرت نازک همراه داشته باشید، چون شب های ییلاق واقعا سرد می شود.
- پمپ بنزین های داخل شهر شلوغ هستند. سعی کنید با باک پر از بنزین وارد جاده های ییلاقی شوید چون تا کیلومترها خبری از جایگاه سوخت نیست.
- آب آشامیدنی شهر کیفیت خوبی دارد اما در ییلاقات بهتر است از آب معدنی استفاده کنید یا آب چشمه را بجوشانید.
- فروشگاه های زنجیره ای بزرگ در بلوار اصلی شهر هستند، اما برای خرید گوشت و مرغ، قصابی های محلی خیابان ولیعصر گوشت تازه تری دارند.
سوالات متداول مسافران
بهترین زمان برای سفر به کردکوی چه فصلی است؟
اردیبهشت و خرداد ماه برای دیدن دشت های شقایق در جهان نما عالی است. اما اگر عاشق مه و رنگ های گرم هستید، اواسط آبان ماه تا اوایل آذر، جنگل های کردکوی شبیه به یک تابلوی نقاشی می شوند. زمستان ها جاده های ییلاقی اغلب به دلیل برف سنگین بسته می شوند.
آیا جاده جهان نما برای خودروهای سواری مناسب است؟
اگر راننده صبوری هستید و ماشینتان سالم است، می توانید با احتیاط بروید. اما توصیه شخصی من این است که با ماشین سواری (مخصوصا اگر ارتفاعش کم است) ریسک نکنید. سنگلاخ های مسیر ممکن است به زیربندی ماشین آسیب جدی بزنند. مخصوصا اگر بارندگی باشد، جاده به شدت گلی و خطرناک می شود.
وضعیت آنتن دهی و اینترنت در این منطقه چطور است؟
در داخل شهر کردکوی اینترنت 4G به راحتی در دسترس است. اما به محض اینکه وارد جاده جنگلی می شوید، آنتن دهی ضعیف می شود. در منطقه جهان نما، فقط در نقاط خاصی (معمولا نزدیک لبه پرتگاه ها که به سمت دشت دید دارند) می توانید سیگنال ضعیفی پیدا کنید. انتظار اینترنت پرسرعت در ییلاق را نداشته باشید.
آیا کمپینگ در جنگل های کردکوی ایمن است؟
پارک جنگلی امام رضا مکان های مشخصی برای چادر زدن دارد که امنیت خوبی دارند. اما برای کمپینگ در نقاط بکرتر، حتما باید به صورت گروهی سفر کنید. حضور گراز و شغال در این جنگل ها کاملا طبیعی است، پس مواد غذایی را داخل چادر نگه ندارید.
دیدگاهتان را بنویسید