راهنمای سفر به اینچه برون گلستان؛ تالاب ها و بازار مرزی
اینچه برون منطقه ای در شمال گلستان است که نام آن به معنای دماغ باریک بوده و به خاطر تپه های ماسه ای به این نام خوانده می شود. سفر به این نقطه مرزی شباهت زیادی به تماشای فیلمی قدیمی دارد که در آن صدای زنگوله گوسفندان در دشت های وسیع می پیچد. مسافران می توانند با قطار محلی، اتوبوس یا خودرو از گرگان به این منطقه سفر کنند تا از بازار مرزی و تالاب های بین المللی دیدن کنند.
اینچه برون جایی است که زمین با آسمان در افق های دور دست یکی می شود. وقتی در جاده های شمالی استان گلستان به سمت مرز ترکمنستان حرکت می کنید، آرام آرام بوی رطوبت جنگل جای خود را به بوی خاک خشک و نمک می دهد. اینجا خبری از آن درخت های انبوه و جاده های پیچ در پیچ ناهارخوران نیست. اینچه برون یعنی «دماغ باریک»؛ نامی که ترکمن ها به خاطر تپه های ماسه ای منطقه بر آن گذاشته اند. سفر به این نقطه از ایران، شبیه به تماشای یک فیلم قدیمی با رنگ های گرم و خاکی است. جایی که باد همواره در حال وزیدن است و صدای زنگوله گوسفند ها تنها موسیقی متن دشت های وسیع اطراف به شمار می رود.
چطور خودمان را به این نقطه مرزی برسانیم؟
مسیر رسیدن به اینچه برون به همان اندازه خود شهر، خاص و متفاوت است. اگر از تهران حرکت می کنید، حدود 480 کیلومتر راه در پیش دارید. مسیر جاده ای از سمت فیروزکوه یا هراز به گرگان می رسد و از آنجا باید حدود 75 تا 80 کیلومتر دیگر به سمت شمال برانید. جاده گرگان به اینچه برون کفی و مستقیم است. مواظب شترهایی باشید که گاهی بی هوا از جاده عبور می کنند.
قطار محلی گرگان به اینچه برون یکی از جذاب ترین راه ها برای سفر است. این قطار صبح زود حرکت می کند و عصر بر می گردد. بلیط آن بسیار ارزان است و می توانید در طول مسیر، تغییر پوشش گیاهی از دشت های سبز به شوره زار را ببینید. اتوبوس های خطی از ترمینال گرگان یا گنبد کاووس هم مدام مسافران را به بازار مرزی می برند. اگر با هواپیما می آیید، فرودگاه گرگان نزدیک ترین گزینه است که از آنجا می توانید یک تاکسی دربست با قیمتی حدود 2 تا 3 میلیون تومان (در سال 1405) بگیرید تا مستقیم به مرز برسید.
بازار مرزی اینچه برون؛ جایی برای خرید های غیر منتظره
بسیاری از آدم ها فقط برای دیدن این بازار راهی اینچه برون می شوند. راستش را بخواهید، انتظار یک پاساژ شیک و مدرن را نداشته باشید. اینجا سوله های بزرگی است که در آن ها همه چیز پیدا می شود؛ از قابلمه های گرانیتی و صابون های خارجی گرفته تا پارچه های ابریشمی و روسری های بزرگ ترکمنی که به آن ها «چارقد» می گویند.
یکی از فروشنده ها می گفت جمعه ها زودتر می بندند، نمی دانم چرا، ولی انگار قانون نانوشته ای است. قیمت ها در این بازار معمولاً کمتر از شهرهای بزرگ است، اما باید بلد باشید چانه بزنید. در گوشه و کنار بازار، بوی کباب تازه هم می آید. پیشنهاد می کنم حتماً یک جفت دمپایی یا چکمه پلاستیکی مخصوص آن منطقه را بخرید، چون خاک اینجا در صورت بارندگی، به شدت چسبنده می شود. در سایت دوراچی ما همیشه توصیه می کنیم که در سفرهای مرزی، اولویت را بر تجربه های محلی بگذارید تا صرفاً خرید کالا.
تالاب های سه گانه؛ آلاگل، آلماگل و آجی گل
این سه تالاب بین المللی که در لیست کنوانسیون رامسر هم هستند، در نزدیکی اینچه برون قرار دارند. آلاگل بزرگ ترین آن ها است. در فصل زمستان و اوایل بهار، هزاران پرنده مهاجر مثل فلامینگو ها و قو ها به این آب ها می آیند.
آلماگل به معنای «دریاچه سیب» است. جالب اینجاست که هیچ درخت سیبی در آن نزدیکی نیست، اما مردم محلی این نام را برایش انتخاب کرده اند. آب این تالاب ها شیرین است و ماهی گیران محلی را می بینید که با قایق های کوچک شان در میان نیزار ها می چرخند. جاده ای که از کنار این تالاب ها می گذرد، خلوت و کمی وهم آلود است. سکوت عجیبی بر این منطقه حاکم است که فقط با صدای بال زدن پرنده ها می شکند. اگر خوش شانس باشید، می توانید اسب های وحشی را هم در حال دویدن در اطراف تالاب ها ببینید.
گل فشان قارنیارق؛ جایی که زمین نفس می کشد
در حدود 25 کیلومتری شمال غرب آق قلا، پدیده ای به نام گل فشان قارنیارق وجود دارد که در مسیر رسیدن به اینچه برون می توانید آن را ببینید. این یک تپه مخروطی است که از دهانه آن، گل خاکستری سرد به بیرون می تراود. بوی گوگرد ملایمی در فضا می پیچد. مردم محلی معتقدند این گل ها خاصیت درمانی برای دردهای مفصلی دارند. منظره ای که این گل فشان در میان دشت های مسطح ایجاد کرده، شبیه به لوکیشن های فیلم های علمی تخیلی است. صعود به بالای تپه سخت نیست، اما کفش های تان حتماً گلی می شود.
سفره ترکمنی؛ چکدرمه و بوروک
نمی شود به اینچه برون رفت و «چکدرمه» نخورد. این غذا که شباهت زیادی به استامبولی دارد، با گوشت بره و برنج در دیگ های بزرگی به نام «قازان» پخته می شود. راز خوشمزگی آن، پخته شدن روی هیزم و چربی طبیعی گوشت است.
بوروک هم نوعی نان شکم پر است که داخل آن را با گوشت یا سبزیجات پر می کنند و در روغن سرخ می کنند. در دکه های کوچک اطراف بازار، زنان ترکمن با لباس های رنگارنگ مشغول پختن این نان ها هستند. طعم روغن داغ و خمیر ترد بوروک در هوای سرد اینچه برون، تجربه ای است که تا مدت ها زیر دندان تان می ماند. حتماً همراه با چکدرمه، دوغ محلی که با نمک و سبزیجات معطر درست شده سفارش دهید.
برآورد هزینه های سفر در سال 1405
با توجه به تورم و فرض دلار 200 هزار تومانی، هزینه های سفر به اینچه برون به شرح زیر تخمین زده می شود. این قیمت ها حدودی هستند و بسته به زمان سفر تغییر می کنند.
| نوع هزینه | اقتصادی (تومان) | متوسط (تومان) | لوکس (تومان) |
|---|---|---|---|
| اقامت (هر شب) | 1,500,000 | 3,000,000 | 15,000,000 |
| غذا (هر وعده) | 400,000 | 900,000 | 1,800,000 |
| حمل و نقل (داخلی) | 500,000 | 1,200,000 | 3,000,000 |
| توضیح اضافه | خانه های بوم گردی | هتل های گنبد | هتل های 5 ستاره گرگان |
بهترین زمان برای بستن چمدان
اینچه برون اقلیم نیمه بیابانی دارد. تابستان ها هوا به شدت داغ و گزنده است. آفتاب مستقیماً می تابد و سایه ای برای پناه گرفتن نیست. از اواسط تیر تا اواخر مرداد، سفر به اینجا می تواند طاقت فرسا باشد.
بهترین زمان، از اوایل فروردین تا اواسط اردیبهشت است. در این زمان دشت ها سبز هستند و هوا خنکای مطبوعی دارد. همچنین از اواسط مهر تا آذر ماه، برای دیدن پرنده های مهاجر در تالاب ها، زمان ایده آلی است. شب های پاییزی اینچه برون کمی سرد می شود، پس حتماً یک ژاکت سبک همراه داشته باشید.
برنامه پیشنهادی 2 روزه برای گشت و گذار
روز اول: صبح زود از گرگان حرکت کنید. در مسیر از گل فشان قارنیارق دیدن کنید. حوالی ساعت 11 به اینچه برون برسید. گشت و گذار در بازار مرزی و خرید سوغات (مثل قالیچه های کوچک یا زیورآلات ترکمن). ناهار را چکدرمه بخورید. عصر به سمت تالاب آلاگل بروید و غروب خورشید را آنجا تماشا کنید. شب را در یکی از اقامتگاه های بوم گردی روستاهای اطراف بمانید.
روز دوم: بعد از یک صبحانه محلی شامل پنیر و نان داغ، به سمت تالاب های آلماگل و آجی گل بروید. اگر اهل عکاسی هستید، این منطقه لوکیشن های بی نظیری دارد. سپس به سمت گنبد کاووس حرکت کنید تا بلندترین برج آجری جهان را ببینید. در مسیر برگشت، از دشت های وسیع که اسب ها در آن مشغول چرا هستند لذت ببرید.
سوالات متداول مسافران
آیا برای رفتن به بازار مرزی نیاز به پاسپورت است؟
خیر، بازار مرزی در خاک ایران قرار دارد و برای دسترسی به آن نیازی به پاسپورت یا ویزا نیست. فقط برای عبور از مرز و رفتن به کشور ترکمنستان نیاز به مدارک قانونی دارید.
وضعیت جاده گرگان به اینچه برون چطور است؟
جاده آسفالت و هموار است، اما روشنایی کمی در شب دارد. به دلیل تردد تریلی های ترانزیتی، باید با احتیاط رانندگی کنید. در طول مسیر پمپ بنزین و خدمات رفاهی محدود است.
آیا در اینچه برون امکان اقامت در هتل وجود دارد؟
در خود شهر اینچه برون هتل مجللی وجود ندارد. بیشتر مسافران از اقامتگاه های بوم گردی استفاده می کنند یا برای اقامت به شهرهای نزدیک مثل گنبد کاووس یا گرگان بر می گردند.
سوغات اصلی این منطقه چیست؟
صنایع دستی ترکمن از جمله قالی و قالیچه، پشتی، زیورآلات نقره ای دست ساز و لباس های سنتی با سوزن دوزی های خاص، مهم ترین سوغاتی های این منطقه هستند.
دیدگاهتان را بنویسید