راهنمای سفر به بهشهر؛ از میانکاله تا باغ عباس آباد

سفر به بهشهر، تجربه ای است که از همان ابتدای ورود به جاده های منتهی به استان مازندران شروع می شود. بهشهر شهری است که انگار در زمان گیر کرده است؛ نه آن قدر مدرن شده که هویت اش را از دست بدهد و نه آن قدر بکر مانده که برای دسترسی به امکانات اولیه دچار مشکل شوید. وقتی برای اولین بار وارد این شهر شدم، بوی خاک باران خورده و درختان نارنج تمام فضا را پر کرده بود. اینجا خبری از شلوغی های کلافه کننده بابلسر یا رامسر نیست. یک جور وقار خاص در خیابان هایش حس می شود که شاید به خاطر پیشینه تاریخی اش باشد. من همیشه فکر می کردم سفر به شمال یعنی فقط دریا، اما بهشهر به من ثابت کرد که کوه، جنگل و تاریخ می توانند طوری با هم ترکیب شوند که آدم فراموش کند اصلا دریایی هم در کار است.

چطور خودمان را به این گوشه از مازندران برسانیم؟

راه های رسیدن به بهشهر متنوع است و هر کدام حال و هوای خودش را دارد. اگر اهل رانندگی طولانی هستید، جاده فیروزکوه بهترین انتخاب است. از تهران تا بهشهر حدود 330 کیلومتر راه دارید که اگر ترافیک نباشد و مدام برای عکاسی توقف نکنید، حدود 4 تا 5 ساعت طول می کشد. اما پیشنهاد من چیز دیگری است. قطار تهران به گرگان یکی از زیباترین مسیرهای ریلی ایران را دارد. ایستگاه راه آهن بهشهر خودش یک اثر تاریخی است. نشستن در کوپه و تماشای پل ورسک و تونل های پی در پی، لذتی دارد که در هیچ جاده ای پیدا نمی شود. اتوبوس های پایانه شرق تهران هم هر روز به سمت بهشهر حرکت می کنند.

یک بار که با قطار می آمدم، پیرمردی در کوپه می گفت: «بهشهر را باید با پای پیاده گشت، نه با ماشین.» شاید راست می گفت. فاصله ایستگاه راه آهن تا مرکز شهر زیاد نیست، اما شیب خیابان ها ممکن است کمی خسته تان کند.

برآورد هزینه های سفر در سال 1405

بیایید واقع بین باشیم، هزینه ها در سال 1405 با تورم و دلار 200 هزار تومانی، عدد و رقم های متفاوتی پیدا کرده اند. برای اینکه غافلگیر نشوید، من یک تخمین کلی بر اساس قیمت های پلتفرم هایی مثل جاباما و جاجیگاه برایتان آماده کرده ام. این قیمت ها برای یک شب اقامت هستند.

• اقامتگاه اقتصادی: خانه های محلی یا سوئیت های کوچک در حاشیه شهر حدود 3,000,000 تا 5,000,000 تومان هزینه دارند.
• اقامتگاه متوسط: ویلاهای نوساز یا هتل های میان رده قیمتی بین 8,000,000 تا 14,000,000 تومان خواهند داشت.
• اقامتگاه لوکس: ویلاهای اختصاصی در مناطق ییلاقی یا هتل های خاص با منظره جنگل، از 25,000,000 تومان به بالا قیمت می خورند.

هزینه یک وعده غذا در رستوران های معمولی بهشهر برای هر نفر حدود 1,200,000 تا 1,800,000 تومان است. اگر بخواهید به سراغ اکبر جوجه اصلی بروید، احتمالا باید کمی بیش تر هزینه کنید. در دوراچی ما همیشه توصیه می کنیم که بخشی از بودجه تان را برای خرید سوغاتی های خوراکی مثل رب انار محلی کنار بگذارید، چون واقعا ارزشش را دارد.

عباس آباد؛ جایی که آب و تاریخ به هم می رسند

باغ عباس آباد بهشهر فقط یک باغ معمولی نیست. این مجموعه که در فهرست میراث جهانی یونسکو هم ثبت شده، شاهکار مهندسی دوران صفوی است. وسط یک دریاچه مصنوعی، یک عمارت آجری قرار دارد که در فصل های پربارش، فقط سقف آن از آب بیرون می ماند. وقتی مه روی دریاچه می نشیند، منظره ای درست می شود که آدم شک می کند در واقعیت است یا رویا. من یک بار پاییز به اینجا رفتم؛ ترکیب رنگ نارنجی درخت ها با آبی تیره دریاچه و آن بنای کهن، چیزی نبود که بشود با کلمات توصیف کرد. فقط یادتان باشد که مسیر دسترسی به دریاچه کمی پرپیچ و خم است و در روزهای بارانی ممکن است لغزنده باشد. فروشنده ای در نزدیکی ورودی می گفت: «جمعه ها بعد از ساعت 17 دیگر اجازه قایق سواری نمی دهیم.» دلیلش را نپرسیدم، شاید به خاطر ایمنی باشد.

میانکاله و رقص پرنده های مهاجر

اگر از من بپرسید بکر ترین جای بهشهر کجاست، بدون معطلی می گویم شبه جزیره میانکاله. اینجا دنیای دیگری است. دشتی پهناور که از یک طرف به دریای خزر و از طرف دیگر به تالاب می رسد. اگر در فصل زمستان (از اواسط آذر تا اواخر بهمن) به اینجا بیایید، هزاران فلامینگو، پلیکان و قو را می بینید که از سیبری به اینجا کوچ کرده اند. برای ورود به میانکاله باید از قبل مجوز بگیرید یا با تورهای معتبر همراه شوید. جاده های اینجا خاکی و ناهموار هستند. سکوت میانکاله به قدری عمیق است که صدای بال زدن پرنده ها را می شنوید. من آنجا فهمیدم که چقدر از طبیعت دور شده ایم. هیچ دکه ای یا رستورانی در داخل محوطه حفاظت شده وجود ندارد، پس حتما با خودتان آب و خوراکی ببرید.

شکم گردی در بهشهر؛ جایی که اکبر جوجه متولد شد

بسیاری از مسافران نمی دانند که خاستگاه اصلی رستوران های زنجیره ای «اکبر جوجه» شهر بهشهر است. شعبه اصلی که توسط حاج اکبر کلبادی نژاد راه اندازی شد، هنوز هم در این شهر فعال است. طعم جوجه ای که در روغن سرخ شده و با رب انار ترش و برنج ایرانی سرو می شود، در بهشهر متفاوت است. شاید به خاطر کره محلی اش باشد یا رب اناری که از انارهای وحشی همین منطقه تهیه شده است. علاوه بر اکبر جوجه، حتما «آش گزنه» و «نازخاتون» بهشهری را امتحان کنید. نازخاتون اینجا بوی بادمجان کبابی و ریحان می دهد که با هیچ جای دیگر قابل مقایسه نیست.

برنامه سفر 3 روزه پیشنهادی به بهشهر

برای اینکه از زمان تان بهترین استفاده را ببرید، این برنامه را دنبال کنید:

روز اول: صبح زود به سمت باغ عباس آباد بروید. ناهار را در آلاچیق های اطراف دریاچه بخورید. عصر به سمت کاخ صفی آباد بروید. البته نمی توانید داخل کاخ شوید چون منطقه نظامی است، اما نمای آن از پایین تپه و جاده ای که به آن منتهی می شود، برای عکاسی عالی است. شب را در یکی از اقامتگاه های بوم گردی روستای التپه بگذرانید.

روز دوم: کل این روز را به میانکاله اختصاص دهید. صبح زود حرکت کنید تا طلوع خورشید را در تالاب ببینید. عصر که برگشتید، سری به غارهای تاریخی «هوتو» و «کمربند» بزنید. این غارها قدمتی بیش از 12,000 سال دارند و نشانه هایی از زندگی انسان های اولیه در آن ها پیدا شده است.

روز سوم: به مرکز شهر بروید و از «پارک ملت» یا همان باغ چهل ستون بهشهر دیدن کنید. این باغ هم از یادگارهای دوران شاه عباس است. بعد از آن به بازار محلی بروید و سوغاتی بخرید. ناهار آخر را حتما در شعبه اصلی اکبر جوجه بخورید و بعد مسیر بازگشت را در پیش بگیرید.

چیزهایی که نباید فراموش کنید

بهشهر شهر باران های ناگهانی است. حتی اگر هواشناسی گفته باشد هوا آفتابی است، باز هم یک بادگیر یا چتر همراه داشته باشید. اگر قصد دارید به روستاهای ییلاقی مثل «سفید چاه» بروید (جایی که قبرستانی عجیب با سنگ های ایستاده دارد)، حتما باک بنزین تان را پر کنید چون پمپ بنزین در آن ارتفاعات پیدا نمی شود. نکته دیگر اینکه مردم بهشهر بسیار به لهجه و فرهنگ خود حساس هستند؛ یاد گرفتن چند کلمه مازنی می تواند لبخند را به لب هایشان بیاورد.

سوغات بهشهر چیست؟

برخلاف شهرهای دیگر شمال که فقط ماهی و زیتون دارند، بهشهر به انار و انجیرش معروف است. رب انار بهشهر غلیظ، تیره و بسیار ترش است. همچنین «نصیری» که نوعی شیرینی محلی است را می توانید از قنادی های قدیمی شهر تهیه کنید. صنایع دستی حصیری و جاجیم های بافته شده در روستاهای اطراف هم گزینه های خوبی برای یادگاری هستند.

سفر به بهشهر برای من همیشه یادآور آرامش و بوی درختان بلوط بوده است. امیدوارم این راهنما به شما کمک کند تا تجربه ای متفاوت از شمال ایران داشته باشید. یادتان باشد که در طبیعت چیزی جز رد پا به جا نگذارید.